We kennen allemaal de barcode die op de verpakking van menig product afgedrukt is. Fabrikanten en winkeliers gebruiken deze streepjescode om producten te identificeren, en menig retailer benut de streepjescode ook op klantenkaarten. Een bekend voorbeeld is de bonuskaart van Albert Heijn. Naast deze eendimensionale code zijn er sinds enkele jaren ook tweedimensionale en zelfs driedimensionale barcodes in gebruik. En doordat veel mobiele telefoons voorzien zijn van een camera waarmee ze als scanner in te zetten zijn, worden die mobile tags voor allerlei interessante toepassingen benut. Het is immers mogelijk zo'n code op een object te plakken, en vervolgens na scanning allerlei informatie naar de telefoon te zenden. De barcode is voor de mobiele telefoon wat een internetadres is voor de pc. Consumenten kunnen zo met hun mobiele telefoon via een internetverbinding meer info opvragen of zelfs een bestelling plaatsen.
In Japan is de zogenaamde quick response code een landelijke standaard. Deze qr-code is in 1994 door de firma Denso Wave ontwikkeld en ter beschikking gesteld aan het publiek domein (iedereen kan er gebruik van maken). Tijdschriften plaatsen qr-codes bij artikelen, ze zijn ze op buitenreclame te vinden, ze zijn afgedrukt op verpakkingen en op visitekaartjes en kassabonnen. De meeste mobiele telefoons in Japan zijn voorzien van software om deze tags te lezen, met als gevolg dat dertig miljoen Japanners desgewenst kunnen codesurfen.
Een sector die veel gebruik maakt van qr-codes is de muziekindustrie. Het bedrijf Sunwish plaatst mobiele downloads op de mobiele websites alle grote Japanse telecommaatschappijen voor een tarief van circa tweehonderd euro. Deze qr-clips dienen ter promotie van bands. Sunwish werkt bovendien samen met populaire jongerenbladen, die qr-codes plaatsen bij recensies en interviews. Op cd-hoesjes staan vervolgens ook weer qr-codes waarmee ringtones en wallpapers te downloaden zijn.
Ook Coca-Cola ziet potentieel in qr-codes. Inmiddels staan er vijfduizend frisdrankautomaten die de half miljoen leden van de Coca-Cola community cMode (een joint-venture met NTT Docomo en grossier Itochu) verschillende voordelen bieden. De deelnemers identificeren zich bij de automaat met een qr-code op hun mobiele telefoon. Leden verzamelen punten die bij cMode ingeruild kunnen worden voor diensten en producten. De qr-code is zo de basis van een merkloyaliteitsprogramma, een marketingmiddel dat doorgaans alleen ingezet kan worden door retailers.
Die retailers drukken overigens qr-codes ondermeer af op kassabonnen, terwijl dokters en kapsalons qr-codes gebruiken om hun klanten afspraken te laten maken via hun mobiele telefoons. Fastfood-restaurants op hun beurt drukken qr-codes af op verpakkingen zodat klanten de voedingswaarde en ingrediënten van hun eten kunnen checken.
China Mobile
In navolging van Japan hebben ook bedrijven elders in Azië commerciële toepassingen ontwikkeld op basis van tweedimensionale barcodes. China Mobile wil bijvoorbeeld treinkaartjes verkopen waarbij de gebruikers een qr-code op hun mobiele telefoon ontvangen waarmee aangetoond kan worden dat de treinreis betaald is. In Taiwan hebben de grote telecommaatschappijen, die de diensten van code-ontwikkelaars zoals Iconlab en SimpleAct dat de Magicode promoot. Het blad Mobile Philipines biedt zijn lezers toegang aan tot content en services via mobile tags.
De qr-codes uit Japan worden nu naar Europa en Noord-Amerika gehaald. Microsoft heeft de technologie opgenomen in zijn nieuwe Live-platform onder de naam Windows Live Barcode, maar dat was een beta-versie die inmiddels niet meer aangeboden wordt. Microsoft wil beide kanten van de markt bewerken, zodat zowel aanbieders van mobiele informatie hun eigen tags kunnen maken, terwijl ook bezitters van mobiele telefoons de juiste scanning-software geïnstalleerd hebben. Microsoft moet daarvoor echter de leveranciers van mobiele telefoons en de telecombedrijven overtuigen.
Microsoft is niet de enige die Japanse technologie promoot. In Zwitserland is Swisscom de drijvende kracht achter de onderneming Kaywa (ontwikkelaar van mobiele blogs en marktplaatsen) dat nu QR-code reader software op de markt brengt (gratis voor consumenten), zodat adverteerders qr-codes in hun advertenties en folders kunnen opnemen. Swisscom probeert aantrekkelijke content aan mobile tags te hangen, om de consument te verleiden de technologie te accepteren. De codes worden bijvoorbeeld gebruikt door kandidaten van het populaire televisieprogramma Musicstar (American Idol in de VS en Idols in Nederland) die hun blogs via mobile tags toegankelijk maken voor mobiele telefoons. Het Zwitserse dagblad 20 Minuten test de service om mobiele diensten en content aan te bieden aan zijn lezers. En de Zwitserse onderneming 234 heeft de qr-code gelanceerd op de jaarlijkse muziekbeurs Midem als middel om muziek, video en andere vormen van infotainment geschikt te maken voor mobiele telefoons.
Ook elders in Europa groeit interesse voor de mogelijkheid van mobile tags. In Frankrijk is onlangs het merk Denim Code gelanceerd, dat jeans met geborduurde barcodes verkoopt. Denim Code heeft een eigen shop aan de Rue de Turnigo te Parijs. Het nieuwe Britse rock magazine Kerrang (van uitgever Emap) probeert sinds kort zijn lezers naar de mobiele website te leiden door qr-codes af te drukken in het blad. En zelfs een behoudend instituut als de European Central Bank gebruikt een qr-code om de actuele koersen van de euro te publiceren.
Medio 2007 is in Frankrijk een experiment gestart waarbij enkele tijdschriften tweedimensionale barcodes (MobileTag van Abaxia, te lezen met een flashcode-reader) afdrukken bij artikels. Volgens de Franse Associatie van Multimedia Mobiles (AFMM) is 15 tot 25% van het verkeer naar de website van de tijdschriften Closer, Public en Voice afkomstig van mobieltjes. Als de proef slaagt, zullen meer uitgevers die aangesloten zijn bij de Association pour la Promotion de la Presse Magazine (APMM) tweedomensionale barcodes opnemen in hun uitgaven.
Orange wil vanaf 2008 alle nieuwe mobieltjes voorzien van een flashcode-reader.
Ook Air France bereidt een experiment voor met deze technologie. De Franse airline is een campagne gestart om mobiel reserveren te promoten, onder het label Airmob. Sinds afgelopen zomer is mobiel inchecken bij zowel Air France als KLM mogelijk. Toepassingen met tweedimensionale barcodes zijn nog niet bekend gemaakt, maar op de MobileTag-website van Abaxia wordt Air France reeds als partner genoemd.
De Europese telecombedrijven zien inmiddels in dat een standaard of tenminste een gezamenlijk initiatief om het gebruik van tweedimensionale barcodes te bevorderen gewenst is. In het voorjaar van 2007 is dan ook MC2 opgericht, het Mobile Codes Consortium waar onder meer Deutsche Telekom, KPN, Telefonica O2 en Nokia aan meedoen. Tegelijkertijd probeert het bedrijf TagMore
de verschillende beschikbare technieken toegankelijk te maken via mobiel internet. Het idee is dat de readers direct downloadbaar zijn via mobiele verbindingen, voor iedereen die zijn gegevens heeft achtergelaten op de website van deze onderneming. Deze Spaanse startup verkoopt ondermeer tag-stempelaars.
Cue Cat
De inzet van barcodes om print met internet te verbinden is niet totaal nieuw. De voormalige Digital Convergence Corporation in Amerika verkocht zeven jaar geleden reeds de Cue Cat, een muisscanner waarmee eendimensionale barcodes uit bladen als Time Magazine en Forbes te scannen waren. Het bezwaar van deze Cue Cat was echter dat elke scan te herleiden was tot een specifieke gebruiker, dus dat leidde tot vrees voor inbreuk op de privacy. Toen vervolgens ook de database met gebruikersgegevens vrij makkelijk te kraken bleek, ging de Digital Convergence Corporation ten onder. Die case is interessant, want terwijl de Japanse qr-code niet tot individuele gebruikers te herleiden is, is identificatie juist een unique selling point van andere code-aanbieders.
Inmiddels zijn er in de VS en Europa vele nieuwe initiatieven die met eigen of publieke barcodes concurreren met de Japanse qr-codes. Het Amerikaanse bedrijf Nextcode heeft zijn systeem mCode bijvoorbeeld weten te slijten aan het telecombedrijf Smart Communications in de Filipijnen. Uitgever Prentice Hall gebruikt qode (voorheen PaperClick) van NeoMedia Technologies uit Florida om een link te leggen tussen de informatie in zijn boeken en actueel nieuws dat via mobiele media geleverd wordt. Het reclamebureau Euro RSCG heeft afgelopen jaar een deal gesloten met NeoMedia om mobile tags te gaan testen in print en op posters, terwijl de Britse dagbladen Sun en News of the World (beide van Rupert Murdoch's News Corporation) qode gaan gebruiken in hun kranteberichten.
Er zijn meer nieuwkomers. Uit Canada komt de semacode die ondermeer gebruikt wordt door Smartpox in de Verenigde Staten voor een mobile social network. In Frankrijk is Abaxia leverancier van mobile tags die op de Japanse qr-code gebaseerd zijn. Veel cases heeft Abaxia nog niet, maar de bank Societé General heeft de tags reeds gebruikt in een wervingscampagne voor technisch personeel. In Finland is de firma Upcode actief, die samen met de Nordea Bank een betaalsysteem heeft opgezet op basis van mobile tags. Ook de lokale busmaatschappij van Helsinki experimenteert met deze technologie, door bustijden te koppelen aan tweedimensionele barcodes op bushaltes.
De firma Tagit in Singapore heeft overeenkomsten met de ticketing companySistic die toegang tot popconcerten verkoopt met behulp van tags. Op vertoon van de digitale code op zijn mobiele telefoon, krijgt de koper direct toegang tot de concertzaal. Eenzelfde techniek wordt gebruikt door de bioscoopexploïtant PVR en de telecommaatschappij Airtel in India. Voor India heeft Tagit inmiddels ook een overeenkomst met de M-Group van het reclameconcern WPP, die de tags wil gebruiken in advertising.
Sprite
Zulke grootschalige testen zijn van belang om de technologie onder de aandacht te brengen en om te zien of de consument ook daadwerkelijk de moeite neemt om scan-software te downloaden en vervolgens te gebruiken. Niet alle mobiele telefoons zijn daarvoor geschikt, maar er zijn voldoende apparaatjes in omloop om ervaring op te doen. Dat speelde waarschijnlijk ook een rol bij de beslissing van Coca-Cola in Mexico om het Nederlands-Zweedse bedrijf OP3 in te schakelen voor een on-pack promotion waarvoor veertig miljoen flesjes Sprite bedrukt werden met een shotcode. Deze tags zijn rond, waardoor ze grafisch aantrekkelijker zijn dan de gebruikelijke vierkante blokjescodes. Heineken had eerder in Nederland al actie gevoerd met shotcodes, maar omdat die promotie ook minderjarigen dreigde aan te spreken werd ze voortijdig gestaakt. Volgens OP3 wordt de technologie nu besnuffeld door McDonald's, MTV, Yellow Pages en NRC Handelsblad.
Grafische aantrekkingskracht is ook een factor bij ColorZip uit Japan. Dat systeem wordt nu door enkele bedrijven beproefd, zoals ondermeer het reisbureau Nippon Travel, maar evident is nu al dat de kleurrijke tags een stuk spannender zijn dan de gangbare tweedimensionele barcodes. ColorZip heeft een paar jaar achterstand op de populaire qr-codes in Japan, maar de rest van de wereld moet het fenomeen nog ontdekken. Misschien dat de toekomst voor tagvertising een kleurrijk perspectief biedt.
Ringtags
Een alternatieve aanpak wordt nu in Frankrijk beproefd door Tagattitude, dat geen barcodes aan buitenreclame verbindt maar audiotags. De bedoeling is dat passanten een viercijferig nummer bellen en hun mobieltje voor de reclameposter houden, waarop dan info maar de handset verzonden worden. Tagattitude beweert dat near sound data transfer minder opdringerig is dan andere zendtechnieken, in het bijzonder bluecasting.
Ook Coca-Cola ziet potentieel in qr-codes. Inmiddels staan er vijfduizend frisdrankautomaten die de half miljoen leden van de Coca-Cola community 
In navolging van Japan hebben ook bedrijven elders in Azië commerciële toepassingen ontwikkeld op basis van tweedimensionale barcodes. China Mobile wil bijvoorbeeld treinkaartjes verkopen waarbij de gebruikers een qr-code op hun mobiele telefoon ontvangen waarmee aangetoond kan worden dat de treinreis betaald is. In Taiwan hebben de grote telecommaatschappijen, die de diensten van code-ontwikkelaars zoals 
Een alternatieve aanpak wordt nu in Frankrijk beproefd door